Δυο τελετές κι ένα .....ωραίο τέλος!!!

Τη Δευτέρα 15 Ιουνίου, τελευταία μέρα των εξετάσεων της σχολικής χρονιάς 2025-26, συγκεντρωθήκαμε στο προαύλιο του σχολείου μαθητές, γονείς και καθηγητές να αποχαιρετήσουμε τα παιδιά της Γ Γυμνασίου που φεύγουν από το σχολείο μας. Με μια όμορφη τελετή, τα παιδιά είδαν φωτογραφίες τους από τις εκδηλώσεις όλης της χρονιάς, έφαγαν, χόρεψαν, συζήτησαν, γέλασαν, έκαναν πλάκες για τελευταία φορά με τους συμμαθητές τους στο Γυμνάσιο, αγκαλιάστηκαν για τελευταία φορά με τους καθηγητές τους

.

Η αλήθεια, είναι δύσκολο για τα παιδιά να συνειδητοποιήσουν το μεγάλο βήμα που κάνουν στη ζωή τους. Το Λύκειο είναι ένα νέο πιο απαιτητικό σχολείο που θα τους αγκαλιάσει με αγάπη και  όπου θα  συναντήσουν νέους φίλους και καθηγητές που θα τους βοηθήσουν να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους! Ωστόσο το Γυμνάσιο είναι το σχολείο- αγκαλιά για όλα τα παιδιά χωρίς το άγχος των επιλογών και της βαθμολογίας. Η ζωή προχωρά κι εμείς πρέπει να απολαμβάνουμε κάθε της βήμα!!! 

Παράλληλα, την Παρασκευή 26 Ιουνίου, σε μια κοινή έξοδο του Συλλόγου καθηγητών του σχολείου μας, αποχαιρετήσαμε  πέντε συναδέλφους που τελείωσαν την εκπαιδευτική τους καριέρα και συνταξιοδοτούνται, την Πόπη Σαραϊδάρη, τον Αλέκο Σαρηγιαννίδη, τον Στέφανο Αμοιρίδη, την Έλενα Γροζτίδου και τον Γιάννη Καραντσίρη. Καταρχάς προβλήθηκε σε αίθουσα του σχολείου ένα βίντεο με ευχές των συναδέλφων προς τους νέους συνταξιούχους που επιμελήθηκε η Μάγδα Ράπτη και στη συνέχεια συκεντρωθήκαμε σε κατάστημα εστίασης όπου ο υποδιευθυντής του σχολείου, Γιάννης Δασκαλάκης μίλησε για την προσφορά και την προσωπικότητα των συναδέλφων και απήγγειλε στίχους που εμπνεύστηκε από την κοινή πορεία μας τόσα χρόνια στο σχολείο. Στη συνέχεια αποχαιρέτησε τους συναδέλφους και η φιλόλογος Αφροδίτη Διαμαντοπούλου μ' ένα δικό της βιωματικό ποίημα, μοιράστηκαν τα δώρα που τους αγοράσαμε για να θυμούνται το σχολείο όπου πέρασαν τα τελευταία χρόνια της καριέρας τους κι έπειτα μίλησε και ο καθένας από τους νέους συνταξιούχους. Συγκίνηση. αγκαλιές, φιλιά και πολλή μουσική και χορός έδωσαν τον τόνο αυτό το απόγευμα που θα το θυμόμαστε για καιρό μια και ζήσαμε μια από τις πιο όμορφες εκδηλώσεις  του Συλλόγου μας τα τελευταία χρόνια!

Καλο ταξίδι αγαπημένοι μαθητές ! Ανοίξτε τα φτερά σας και ζήστε με πάθος το όμορφο ταξίδι της γνώσης!!!

Αγαπημένοι συνάδελφοι, σας ευχαριστούμε για την ανεκτίμητη προσφορά σας στην εκπαίδευση και ειδικότερα στο  2ο Γυμνάσιο Ευόσμου! Να απολαύσετε κάθε στιγμή της νέας σας ζωής!!! 

Αφροδίτη Διαμαντοπούλου

Φιλία

Τους δειλούς φίλους,    

που νοιάζονται μόνο για τον εαυτό τους                                        

τούς βαρέθηκα πια

Φιλία, δεν είναι οι μεγάλες δηλώσεις
ούτε οι φωτογραφίες
που αποδεικνύουν πως υπάρχουμε μαζί.

Είναι εκείνο το «καλημέρα φιλενάδα» και το τεράστιο χαμόγελο, Αλέκο.

Η ενθάρρυνσή σου σε κάθε μου βήμα.

Το νοιάξιμο αργά το βράδυ «Είσαι καλά, δε φαινόσουν καλά σήμερα», Έλενα.

Η συμπαράσταση και το «όλα θα περάσουν, θα δεις!».

Οι συζητήσεις για τα αστέρια, τον κινηματογράφο, την ιστορία Στέφανε,                                                                                              και  τα λουλουδάκια που μας μοίραζες την άνοιξη                                                                                                           

Το καφεδάκι με το τσιγάρο Πόπη  και οι κουβέντες για τα στραβά του κόσμου

και τον αέναο Αγώνα για τον Άνθρωπο και τον Συνάδελφο.

Η καραμέλα που μου έδινες στο γραφειάκι, Γιάννη

και τα πειράγματα, για να αποσυμπιεστούμε, λέγαμε και γελούσαμε

Αλλά και η Σιωπή,                                                                    

όταν φίλε μού κρατάς το χέρι, ευωδιάζει Αγάπη.                                                       

 Ξέρεις καλά αυτό που με πνίγει, τις πίκρες που χαράκωσαν το βλέμμα                                                             

 Κι ας μη μιλάς…                                                                                        

Είσαι όμως εκεί                                                                                               

 Δίπλα μου

Κι η ζωή πλαταίνει, γίνεται θάλασσα που πλέουμε μαζί    

Τα  απόνερα του ενός, η Ανάσα του άλλου

Γιατί, όταν οι φίλοι δεν είναι εκεί     

Ο κόσμος μικραίνει                                                                               

Λιγοστεύει ο ουρανός

Θα ναι δύσκολος δε λέω, φέτος ο χειμώνας                                                 

 Θα ψάχνω τα πρόσωπα τα αγαπημένα.                                                   

 Όμως υπόσχομαι πως θα κρατάω ζωντανές τις στιγμές της φιλίας

 σα το σεντόνι που ρίχνουμε τρυφερά στο παιδί μας χαράματα    

  μη μας κρυώσει.

Με την Αγάπη μου

Και την Αγάπη όλων