Η Λόρα Μπράνιγκαν (Laura Ann Branigan, 3 Ιουλίου 1952 - 26 Αυγούστου 2004) ήταν Αμερικανίδα τραγουδίστρια, αστέρι της ποπ, που μεσουράνησε στη δεκαετία του '80. Έκανε μεγάλη επιτυχία το 1982 με το τραγούδι «Gloria» με το οποίο παρέμεινε στην κορυφή του «Μπίλμπορντ» περισσότερο από 22 εβδομάδες. Ηταν επίσης τέσσερις φορές υποψήφια για το Βραβείο Γκράμι με τα τραγούδια: «Self Control», «How am i suppose to live without you», «Solitaire» κ.ά.
Ο Μάνος (Εμμανουήλ) Χατζιδάκις (Ξάνθη, 23 Οκτωβρίου1925 – Αθήνα, 15 Ιουνίου1994) ήταν κορυφαίος Έλληνας συνθέτης και ποιητής. Θεωρείται ο πρώτος που συνέδεσε με το έργο του, θεωρητικό και συνθετικό, τη λόγια μουσική με τη λαϊκή μουσική παράδοση. Πολλά από τα εκατοντάδες έργα του αναγνωρίζονται σήμερα ως κλασικά.Το 1960 κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού για το τραγούδι "Τα παιδιά του Πειραιά".
Ο Τζον Τζόζεφ Τραβόλτα (John Joseph Travolta, 18 Φεβρουαρίου 1954) είναι Αμερικανός ηθοποιός, χορευτής και τραγουδιστής. Αρχικά έγινε γνωστός κατά τη δεκαετία του 1970, μετά τη εμφάνιση του στην τηλεοπτική σειρά Welcome Back, Kotter και ως πρωταγωνιστής στα Πυρετός το Σαββατόβραδο και Grease.
Ο Άντριαν Σμιθ (Adrian Frederick "H" Smith, 27 Φεβρουαρίου 1957) είναι Άγγλος κιθαρίστας, γνωστός ως μέλος του χέβι μέταλ συγκροτήματος Iron Maiden, ενώ έχει συνεργαστεί και με το προσωπικό σχήμα του τραγουδιστή Μπρους Ντίκινσον.
Κατά την εφηβική του ηλικία ξεκίνησε να ασχολείται με τη ροκ μουσική, με εντονότερη επιρροή του τους Deep Purple, των οποίων το "Machine Head" ήταν ο πρώτος δίσκος τον οποίο αγόρασε, ενώ έντονα επιδραστικά συγκροτήματα για τον Σμιθ ήταν οι Black Sabbath, οι Free, κ.α..
Χρόνια πολλά και όμορφα Πόπη!!! Να είσαι γερή και να μας εμπνεεις για αγώνες
Σαν σήμερα όμως γεννήθηκε και ο Λέοναρντ Κόεν ή Κοέν (Leonard Norman Cohen, 21 Σεπτεμβρίου 1934 – 7 Νοεμβρίου 2016) που ήταν Καναδός συγγραφέας, συνθέτης και τραγουδιστής.
Ο Λούις Άρμστρονγκ (Louis Armstrong, 4 Αυγούστου 1901 – 6 Ιουλίου 1971) (γνωστός και με τα προσωνύμια Satchmo ή Pops) ήταν Αμερικανός μουσικός της τζαζ. Υπήρξε μία χαρισματική προσωπικότητα και καινοτόμος ερμηνευτής, με πλούσια μουσικά προσόντα και σημαντική συνεισφορά στο είδος. Αποτελεί σήμερα έναν από τους δημοφιλέστερους τζαζ μουσικούς του 20ού αιώνα. Διακρίθηκε αρχικά ως τρομπετίστας και αργότερα ως τραγουδιστής της jazz kai bluez .
Η Μαρινέλλα (20 Μαΐου 1938 - 28 Μαρτίου 2026) ήταν Ελληνίδα τραγουδίστρια. Το πραγματικό της όνομα ήταν Κυριακή Παπαδοπούλου, και καταγόταν από τη Θεσσαλονίκη.
Η σημαντικότερη ερμηνεύτρια του λαϊκού τραγουδιού, με εξαιρετική εκφραστική δυνατότητα. Τραγουδούσε επαγγελματικά από το 1956. Από τότε είχε κυκλοφορήσει πολλά προσωπικά άλμπουμ, τα περισσότερα από τα οποία γνώρισαν μεγάλη εμπορική επιτυχία. Ήταν διάσημη κυρίως στην Ελλάδα και την Κύπρο αλλά και με διεθνή καριέρα. Από πολλούς θεωρείται ως η σημαντικότερη ερμηνεύτρια που πέρασε ποτέ από την Ελλάδα.
Από τεσσάρων έως πέντε χρονών, συμμετείχε στην παιδική ραδιοφωνική εκπομπή "Παιδική ώρα" στην οποία έτυχε να τραγουδίσει ένα κομμάτι του Schubert. Στα δώδεκά της χρόνια διαφήμιζε τα καταστήματα "Melka" της Θεσσαλονίκης. Στα δεκαεφτά της, ακολούθησε ως ηθοποιός το θίασο της Μαίρης Λωράνς όπου έκανε περιοδεία σε όλη την Ελλάδα. Δίπλα της, οι ανερχόμενοι τότε ηθοποιοί Κώστας Βουτσάς και Μάρθα Καραγιάννη. Κάποιο βράδυ, στον Παλαμά Καρδίτσας, η τραγουδίστρια του θιάσου αρρώστησε και η Μαρινέλλα που ήξερε απ' έξω όλα τα τραγούδια, την αντικατέστησε. Τραγούδησε το «Ο άνθρωπος μου» της Σοφίας Βέμπο. Εκείνη η στιγμή που η Μαρινέλλα τραγούδησε, ήταν η στιγμή που το ελληνικό τραγούδι κέρδιζε μία από τις καλύτερες εκπροσώπους του. Η Μαρινέλλα έγινε η βασική τραγουδίστρια του θιάσου.
Το 1956 εργάστηκε ως τραγουδίστρια στο κέντρο "Πανόραμα" της Νέας Ελβετίας Θεσσαλονίκης, πίσω από το γήπεδο του Άρη, όπου ο τραγουδοποιός Τόλης Χάρμας την βάφτισε καλλιτεχνικά «Μαρινέλλα», εμπνευσμένος από το ομώνυμο τραγούδι του. Στο μαγαζί δούλευε ως μπουζουξής ο Στέλιος Ζαφειρίου, ο σολίστας ο οποίος στα επόμενα χρόνια, συνδέθηκε με τη Μαρινέλλα όσο κανένας άλλος. Τον Αύγουστο του 1957, συνδέθηκε με τον τραγουδιστή Στέλιο Καζαντζίδη τόσο στο πάλκο όσο και στη ζωή. Εκείνος της επισήμανε πως τραγουδά το λαϊκό με έναν δικό της τρόπο, λίγο ελαφρύ.
Οι διφωνίες που έκαναν μαζί, αποτελούν ακόμη και σήμερα αντικείμενο θαυμασμού, προσοχής και μελέτης.
Το 1960, η Μαρινέλλα και ο Στέλιος Καζαντζίδης, εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στον ελληνικό κινηματογράφο (συνολικά συμμετείχαν μαζί σε 10 ελληνικές ταινίες),
Το 1961 ο Μάνος Χατζιδάκις, ακούγοντας στις πρόβες την Μαρινέλλα να κάνει αυθόρμητα την φούγκα στο "Κουρασμένο παλικάρι" την παρομοίασε με την Μαρίκα Νίνου στην βελτιωμένη εκδοχή της.
Ο Στέλιος Καζαντζίδης και η Μαρινέλλα παντρεύτηκαν στις 7 Μαΐου του 1964 . Στις αρχές του 1965 ο Καζαντζίδης πήρε την απόφαση να σταματήσει τις εμφανίσεις του. Χώρισαν τον Σεπτέμβρη του 1966, ενώ συναντήθηκαν δισκογραφικά για τελευταία φορά το 1968,
Το 1966 η Μαρινέλλα, μόνη της πλέον, προσπαθεί να στήσει μια προσωπική καριέρα. Ο Γιώργος Κατσαρός ήταν ο πρώτος που τη βοήθησε, επίσης ο Γιώργος Ζαμπέτας, ο Γιάννης Μαρκόπουλος, ο Μάνος Λοΐζος, ο Χρήστος Λεοντής, ο Άγγελος Σέμπος και ο Μίμης Πλέσσας. Κυκλοφορεί τα πρώτα της 45άρια («Τα παλικάρια», «Έκλαψα χθες», «Άσε με να σ' αγαπήσω», «Ο χαμός» κ.ά.), αλλά χωρίς να έχουν κάποια μεγάλη εμπορική επιτυχία.
Ωστόσο η πρώτη μεγάλη επιτυχία της Μαρινέλλας ήταν το τραγούδι «Σταλιά - σταλιά» του Γιώργου Ζαμπέτα σε στίχους Διονύση Τζεφρώνη, το οποίο αρχικά προοριζόταν για την Αλίκης Βουγιουκλάκη να το τραγουδήσει στην ταινία Η ΚΟΡΗ ΜΟΥ Η ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΡΙΑ. Όμως αρνήθηκε, και η Μαρινέλλα ζήτησε από τον Ζαμπέτα να το πει εκείνη.
Το 1968 ο Γιάννης Δαλιανίδης προετοίμαζε το κινηματογραφικό του μιούζικαλ ΓΟΡΓΟΝΕΣ ΚΑΙ ΜΑΓΚΕΣ και σκέφτηκε να βάλει τη Μαρινέλλα να τραγουδήσει ζωντανά σε κάποια σκηνή. Έτσι λοιπόν γράφτηκε από τον Λευτέρη Παπαδόπουλο το «Άνοιξε πέτρα».
Από τότε η καριέρα της απλά απογειώθηκε.
Στα χρόνια αυτά η Μαρινέλλα -ως πρώτο όνομα πια- πρωτοστάτησε στο στήσιμο ενός άλλου είδους διασκέδασης από αυτό που προσέφεραν μέχρι τότε τα νυχτερινά κέντρα. Από το μελαχρινό κορίτσι που καθόταν ντροπαλά στο λαϊκό πάλκο, πέταξε τις καρέκλες και μεταμορφώθηκε σε μια αεράτη γυναίκα με κοντοκουρεμένο μαλλί, η οποία, ντυμένη με πολυτέλεια, τραγουδούσε, χόρευε, έπαιζε και αλώνιζε πάνω στη πίστα. Ο τρόπος που αντιμετώπιζε τη δουλειά της την έκανε να ξεχωρίσει. Χρησιμοποιούσε μεγάλες ορχήστρες με τους καλύτερους μουσικούς της εποχής. Πρόσεχε τον ήχο, έβαλε θεατρικούς προβολείς, αντικατέστησε το σπάσιμο των πιάτων με τις γαρδένιες, έφτιαξε τα καμαρίνια και επέβαλε όχι μόνο την Κυριακή να είναι ρεπό, αλλά και οι μουσικοί της να πληρώνονται εκείνο το ρεπό.
Ο τεράστιος Άκης Πάνου αφού δήλωσε ότι η Μαρινέλλα έμαθε τις άλλες πως να τραγουδούνε, τις χάρισε δύο τουλάχιστον τεράστια κομμάτια
Στην τελευταία της εμφάνιση στον ελληνικό κινηματογράφο το 1970 , ερμήνευσε το τραγούδι του Γιώργου Χατζηνάσιου και της Σέβης Τηλιακού «Κρίμα το μπόι σου».
Δεν φοβήθηκε ποτέ να πειραματίζεται και να προσφέρει καινούργιες δημιουργίες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η συνεργασία της με τον τραγουδοποιό Κώστα Χατζή.
Ο τριπλός δίσκος που προέκυψε από την συνεργασία τους κυκλοφόρησε το Πάσχα του '76 έφτασε τις 500.000 αντίτυπα και μέχρι και σήμερα ανήκει στους 10 εμπορικότερους ελληνικούς δίσκους όλων των εποχών. Το υλικό αυτό ήταν η βάση για μια πολύχρονη παρουσία της Μαρινέλλας στην Πλάκα. Με τον Κώστα Χατζή ξανασυνεργάστηκαν το 1980 στο δίσκο "Το ταμ-ταμ" και το 1987 στο δίσκο "Συνάντηση".
Δεν σταμάτησε να τραγουδά και να πειραματίζεται με την υπέροχη φωνή της. Την δεκαετία του 80 μας χαρίζει πολύ όμορφες ερμηνείες και πολύ εντυπωσιακές σκηνικές παρουσίες.
Η δημιουργικότητα της δεν σταμάτησε ούτε τις επόμενες δεκαετίες. Κυρίως με εκπληκτικές συναυλίες και εμφανίσεις σε νυχτερινά κέντρα διασκέδασης.
Το 2007, η Μαρινέλλα συμπλήρωσε 50 χρόνια στο Ελληνικό τραγούδι, και ο Σύνδεσμος Φίλων Ευρωπαϊκής Ιδέας (Σ.Φ.Ε.Ι.) υπό την αιγίδα των Υπουργείων Πολιτισμού και Μακεδονίας - Θράκης, τη Νομαρχία και του Δήμου Θεσσαλονίκης, της διοργάνωσε τιμητική βραδιά στο συνεδριακό κέντρο "Ιωάννης Βελλίδης" στη Θεσσαλονίκη, όπου την βράβευσε για την συνολική προσφορά της. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στις 20 Μαρτίου, με την παρουσία πλήθους κόσμου.
Αντίστοιχες βραβεύσεις υπήρξαν στις 27 Μαρτίου, όπου το μηνιαίο περιοδικό Life & Style βράβευσε για δεύτερη φορά τη Μαρινέλλα ως "Eρμηνεύτρια της Χρονιάς '07", αλλά και στις 29 Οκτωβρίου, όπου η Μαρινέλλα τιμήθηκε από τα Μουσικά Βραβεία Αρίων, στην έκτη τους απονομή.
Πολλοί οι δίσκοι της μοναδικής Μαρινέλλας, με υπέροχα τραγούδια που μας συντροφεύουν τόσα χρόνια στη ζωή μας, που μένουν στην κορυφή της μουσικής ιστορίας του τόπου μας, όσα χρόνια και να περάσουν. Διαλέξαμε το εξώφυλλο του διπλού δίσκου «Με βάρκα... το τραγούδι» (1999), που περιέχει την συναυλία της Μαρινέλλας στο Ωδείον Ηρώδη του Αττικού και την εικονογράφηση επιμελήθηκε ο Αντώνης Γλυκός . Καταρχήν μας αρέσει πολύ η αέρινη, καλοκαιρινή, αγέρωχη Μαρινέλλα στη φωτογραφία. Επίσης μας αρέσει το έντονο καλοκαιρινό άρωμα τόσο του εξώφυλλου, όσο και του τίτλου. Και τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό είναι ότι ταξίδεψε το κοινό με τα υπέροχα τραγούδια της, στον πολύ όμορφο Ωδείο, στους πρόποδες της Ακρόπολης Αθηνών. Με βάρκα. το τραγούδι, ας αφεθούμε στα καλοκαιρινά μας ταξίδια, μιας και ήρθε το καλοκαιράκι!
Η σημερινή ημέρα είναι αφιερωμένη στους αγώνες της φοιτητικής και εργαζόμενης νεολαίας, στους αγώνες του ελληνικού λαού ενάντια στην επταετή δικτατορία – αγώνες που συνέβαλαν στην ελευθερία και τη δημοκρατία στον τόπο μας. Ημέρα μνήμης και αφύπνισης.
O Ρίτσαρντ Ράιτ (Richard Wright, 28 Ιουλίου 1943 - 15 Σεπτεμβρίου 2008) ήταν Άγγλος μουσικός, που έπαιξε πιάνο και πλήκτρα στο βρετανικό progressive συγκρότημα Pink Floyd. Ήταν ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος, στο οποίο συμμετείχε από το 1965 ώς το 1981 και ξανά από το 1987 ώς και το 2008. Ο Ράιτ σπούδασε αρχιτεκτονική στο Πολυτεχνείο Regent Street όπου γνώρισε άλλα δύο ιδρυτικά μέλη των Pink Floyd, τους Ρότζερ Γουότερς και Νικ Μέισον.