Η Anastacia (Anastacia Lyn Newkirk, Σικάγο, 17 Σεπτεμβρίου 1968) είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια και στιχουργός. Η Anastacia είναι γνωστή στην Ευρώπη, στη Λατινική Αμερική, Ασία, Νότια Αφρική και Αυστραλία, όμως δεν έχει ακόμα γνωρίσει σημαντική επιτυχία στις ΗΠΑ. Παρόλα αυτά η Anastacia έχει πουλήσει έως το 2015 πάνω από 30.000.000 δίσκους.
Η Anastacia είναι γνωστή κυρίως για τη σόουλ σοπράνο φωνή της και την δυνατότητα της φωνής της να "χτυπήσει" δυνατές νότες με εύρος που φτάνει τόνους σοπράνο. Το μικρό της ανάστημα (1,60 m) της έχει δώσει το παρατσούκλι "The Little Lady with The Big Voice" (Η μικρή κυρία με τη μεγάλη φωνή). Είναι επίσης γνωστή για τα χαρακτηριστικά γυαλιά της (τα οποία συχνά ήταν σε σκούρα χρώματα), τα οποία όμως σταμάτησε να χρησιμοποιεί από τον Αύγουστο του 2005 οπότε και διόρθωσε την όρασή της με χειρουργική επέμβαση.
Είναι η πέμπτη τραγουδίστρια με τα περισσότερα No.1 στο Ευρωπαικό billboard chart, με 6 no.1 singles και album.
Την ίδια μέρα, αρκετά χρόνια νωρίτερα, γεννιέται ο Σωτήρης Μουστάκας.
Ο Σωτήρης Μουστάκας (Κάτω Πλάτρες, Λεμεσός, 17 Σεπτεμβρίου 1940 - Αθήνα, 4 Ιουνίου 2007) ήταν Ελληνοκύπριος ηθοποιός, ένας από τους μεγαλύτερους κωμικούς ηθοποιούς της Ελλάδας, βραβευμένος για την προσφορά του στην ελληνική επιθεώρηση.
Δεν ήταν διάσημος για την φωνή του ως τραγουδιστής, γιαυτό και δεν τον βάλαμε σαν κύριο εκφραστή της ημέρας, χωρίς αυτό να μειώνει καθόλου την καλλιτεχνική του αξία.
Ο Μουστάκας γεννήθηκε στο χωριό Κάτω Πλάτρες της επαρχίας Λεμεσού και ήταν ο νεότερος από τα επτά αδέρφια του. Σε ηλικία 15 χρονών, συμμετείχε ενεργά στον Απελευθερωτικό Αγώνα της ΕΟΚΑ την περίοδο 1955 έως 1959, όπου μοίραζε φυλλάδια και έγραφε συνθήματα στους τοίχους. Συνελήφθη από τους Άγγλους και φυλακίστηκε για περίοδο εφτά μηνών. Μόλις αποφυλακίστηκε τελείωσε το σχολείο και το 1958 αναχώρησε για την Αθήνα για να σπουδάσει ηθοποιία, παρά τις αντιρρήσεις του πατέρα του.
Το 1954, πήγε σε μια θεατρική παράσταση του Νίκου Σταυρίδη στη Λεμεσό, ανακάλυψε την αγάπη του για το θέατρο. Μετά το τέλος της παράστασης, ο Μουστάκας πλησίασε τον Σταυρίδη και του είπε πως θέλει να γίνει κι αυτός ηθοποιός. Ο Σταυρίδης του είπε να έρθει στην Αθήνα να τον βρει. Όταν έφτασε στην Αθήνα, έπιασε δουλειά σ' ένα εστιατόριο ως σερβιτόρος, ενώ παράλληλα έδωσε εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, όπου πέρασε με την δεύτερη προσπάθεια. Τότε γνώρισε την ηθοποιό Μαρία Μπονέλου, την οποία νυμφεύθηκε το 1973 και με την οποία απέκτησε μια κόρη, την Αλεξία. Την ίδια περίοδο πέρασε και στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Ο Μουστάκας έπαιξε σε δεκάδες τηλεταινίες, κινηματογραφικές ταινίες και πολλές θεατρικές παραστάσεις. Το 1994, απέσπασε το βραβείο επιθεώρησης Τα Παναθήναια, για την ερμηνεία του στο Άμλετ. Το 1996, έλαβε το πρώτο βραβείο Παπαδούκα της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, για τον ρόλο του την επιθεώρηση Οι Δύο Δουλειές. Τέλος, το 2003 απέσπασε το βραβείο Ερμηνείας Ελληνικού Έργου Καρόλος Κουν, για την συνολική του συνεισφορά στην επιθεώρηση.
Τελευταία συμμετοχή του σε ταινία ήταν στο El Greco
ΥΓ. Το τραγούδι που είχε αρχικά επιλεγεί ήταν το:
Που να βρω μια να σου μοιάζει - Κ. Μαραβέγιας
Το σημερινό εξώφυλλο είναι από το όγδοο άλμπουμ της Anastacia “Best Days”, που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2023. Tο διαλέξαμε με το σκεπτικό ότι ο τίτλος του άλμπουμ , οι στίχοι του ομώνυμου τραγουδιού, καθώς και τα φωτεινά χρώματα που επιλέχθηκαν για το εξώφυλλο, ταιριάζουν πολύ στη θετική στάση ζωής της Anastacia. Παρά τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπισε, επιστρέφει πάντα δυνατή, λαμπερή και αισιόδοξη. Παρά τις προσωπικές τις δυσκολίες παραμένει ένας άνθρωπος που συγκινείται με τον πόνο του συνανθρώπου της και το δείχνει με το έντονο φιλανθρωπικό της έργο.
Το τραγούδι της “Best Days” συνδυάζει τα χαρακτηριστικά φωνητικά της Anastacia με μια αισιόδοξη μελωδία, με τους στίχους να περιγράφουν την αίσθηση να έχεις πάντα την ελπίδα μέσα σου να παραμείνεις δυνατός στις δύσκολες στιγμές. Καθώς το κομμάτι περνάει μέσα από τα ρεφρέν, φέρνει μαζί του έντονα στοχεία κιθάρας και έναν ολοένα και πιο «βραχώδη» ήχο, καθώς τραγουδάει για το ότι δεν υπάρχει τέλος στις καλύτερες μέρες της ζωής μας. «Είναι ένα τραγούδι για πάρτι και το νιώθω όταν το τραγουδάω», είπε η Anastacia στο Γερμανικό Πρακτορείο Τύπου. Τραγουδάμε λοιπόν με έντονο ρυθμό:
Ο Ντέιβιντ Γκίλμορ (David Jon Gilmour, Κέμπριτζ, 6 Μαρτίου 1946) είναι Βρετανός κιθαρίστας, τραγουδιστής και συνθέτης ο οποίος έγινε γνωστός ως μέλος του συγκροτήματος Pink Floyd, στους οποίους εντάχθηκε στα τέλη του 1967 ως αναπληρωματικός κιθαρίστας του Σιντ Μπάρετ. Λίγο αργότερα, όταν ο Μπάρετ εγκατέλειψε την μπάντα λόγω των προβλημάτων που είχε με το LSD, ο Γκίλμορ έγινε ο βασικός κιθαρίστας και βοηθός του Ρότζερ Γουότερς στα φωνητικά.
Ο Γεράσιμος Λαβράνος (Κέρκυρα, 30 Μαΐου 1935 – Αθήνα, 24 Μαρτίου 2015) ήταν Έλληνας συνθέτης. Από πολύ μικρός έδειξε το ταλέντο του στις τέχνες αφού σε ηλικία 11 χρόνων ήταν μέλος της τοπικής φυλαρμονικής εταιρείας της γενέτειράς του, «Νίκος Μάντζαρος». Ακολουθώντας τη συμβουλή του δασκάλου του Σπ. Μεταλληνού στράφηκε στη μουσική τζαζ, παρά τις κλασικές σπουδές του. Δημιούργησε δεκάδες συνθέσεις (ο πρώτος δίσκος του κυκλοφόρησε στα 1958) τις οποίες ερμήνευσαν κορυφαία ονόματα του ελληνικού τραγουδιού, ενώ πραγματοποίησε και πολλές περιοδείες στο εξωτερικό.
Η Λορίνα Ισαβέλλα Ειρήνη Μακένιτ (Loreena Isabel Irene McKennitt, 17 Φεβρουαρίου 1957) είναι Καναδή τραγουδίστρια, συνθέτρια, αρπίστρια, ακορντεονίστρια και πιανίστρια που γράφει, ηχογραφεί και παίζει μουσικές τού κόσμου με θέματα κελτικά, καθώς και θέματα από τη Μέση Ανατολή. Η Μακένιτ είναι γνωστή για τα εκλεπτυσμένα και ευκρινή φωνητικά υψιφώνου που διαθέτει.
Η Νατάσσα Μποφίλιου (Αθήνα, 18 Απριλίου 1983) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια.Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή της και σπούδασε στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών της Νομικής Σχολής του ΕΚΠΑ. Έχει πτυχίο πιάνου και θεωρίας από το Ελληνικό Ωδείο ενώ είναι απόφοιτη και του Ωδείου Φίλιππος Νάκας. Η πορεία της στο τραγούδι ξεκίνησε με τη συμμετοχή της στις συναυλίες του Χρόνη Αηδονίδη.
Ο Τσακ Μπέρι (Charles Edward Anderson Berry, 18 Οκτωβρίου 1926 -18 Μαρτίου 2017) ήταν Αμερικανός μουσικός του ροκ εντ ρολ και ένας από τους σπουδαιότερους εκπροσώπους του είδους. Έγινε διάσημος για την ικανότητά του στο παίξιμο κιθάρας και κατατάχθηκε από το περιοδικό Rolling Stone στην 6η θέση ανάμεσα στους καλύτερους κιθαρίστες όλων των εποχών, ενώ, από το ίδιο περιοδικό, κατατάχθηκε στην 5η θέση ανάμεσα στους καλύτερους μουσικούς όλων των εποχών. Το δε κομμάτι του Johnny B.
Ημέρα αφιερωμένη στους εκπαιδευτικούς σήμερα και θα ξεκινήσουμε λίγο ανορθόδοξα με την επιστολή που έστειλε ο Albert Camus (Αλμπέρ Καμύ), ο μεγάλος φιλόσοφος και συγγραφέας λίγο μετά την βράβευση του με Νόμπελ στον δάσκαλό του Louis Germain.
Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος (Αθήνα, 27 Απριλίου 1935 - 24 Ιανουαρίου 2012) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός κινηματογράφου. Έχει τιμηθεί με βραβεία στην Ελλάδα και το εξωτερικό για την προσφορά του στον κινηματογράφο, με σπουδαιότερο της καλύτερης ταινίας με τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών το 1998 για την ταινία Μία αιωνιότητα και μία μέρα.
Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους σκηνοθέτες όλων των εποχών.Ανάμεσα στις πιο γνωστές ταινίες του είναι: Τοπίο στην Ομίχλη, Μία αιωνιότητα και μία μέρα, Ο Θίασος, Το Βλέμμα του Οδυσσέα και Ο Μεγαλέξαντρος. Είναι γνωστός για τον αργό ρυθμό και τις τρομερά μεγάλες σε διάρκεια λήψεις στις ταινίες του.
Έκανε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, τις οποίες εγκατέλειψε πριν πάρει το πτυχίο του. Το 1961 έφυγε στο Παρίσι, όπου αρχικά παρακολούθησε στη Σορβόννη μαθήματα γαλλικής φιλολογίας και φιλμογραφίας, καθώς και μαθήματα εθνολογίας και στη συνέχεια μαθήματα κινηματογράφου στη Σχολή Κινηματογράφου IDHEC και στο Musée de l' homme. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1964 και μέχρι το 1967 εργάστηκε ως κριτικός κινηματογράφου στην εφημερίδα «Δημοκρατική Αλλαγή», μαζί με τον Βασίλη Ραφαηλίδη και την Τώνια Μαρκετάκη.
Με τον κινηματογράφο άρχισε να ασχολείται το 1965 και το 1968 παρουσίασε την πρώτη του μικρού μήκους ταινία, Εκπομπή, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Το 1970, η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, Αναπαράσταση, κέρδισε το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, καθώς και άλλες διακρίσεις στο εξωτερικό, και σηματοδότησε την αυγή του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου. Έκτοτε, οι ταινίες του έχουν συμμετάσχει σε πολλά διεθνή φεστιβάλ και έχει κερδίσει πολλά βραβεία, τα οποία τον καθιέρωσαν παγκοσμίως ως έναν από τους σπουδαιότερους σκηνοθέτες του σύγχρονου κινηματογράφου. Πολλά αφιερώματα προς τιμήν του έργου του Θόδωρου Αγγελόπουλου έχουν πραγματοποιηθεί σε όλο τον κόσμο.
Αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτορας των Πανεπιστημίου των Βρυξελλών, του Πανεπιστημίου X Ναντέρ (Nanterre) στο Παρίσι και του Πανεπιστημίου του Έσσεξ (Essex). Μαζί με τον Βασίλη Ραφαηλίδη υπήρξε συνιδρυτής του περιοδικού «Σύγχρονος Κινηματογράφος».
Το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού και το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης καθιέρωσαν το 2012 Διεθνές Βραβείο «Θόδωρος Αγγελόπουλος» ως ελάχιστο φόρο τιμής στη μνήμη του σπουδαίου Έλληνα δημιουργού. Το βραβείο θα απονέμεται κάθε Νοέμβριο στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Ο πρόεδρος του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφουτου Μόντρεαλ (Festival des Films du Monde de Montréal) Σερζ Λοζίκ (Serge Losique) και προσωπικός φίλος του Αγγελόπουλου αφιέρωσε τη διοργάνωση του 2012 στη μνήμη του Έλληνα σκηνοθέτη.Έκθεση ζωγραφικής με τίτλο «Ο Μελλισοκόμος των Αγγέλων» του ζωγράφου Οδυσσέα Άννινου για το Θόδωρο Αγγελόπουλο παρουσιάστηκε στο Πολυχώρο Πολιτισμού ΑΘΗΝΑΪΣ
Στην επέτειο της γέννησής του τον ίδιο χρόνο, η ελληνική έκδοση της μηχανής αναζήτησης "Google" εμφάνισε στην αρχική της σελίδα γκραβούρα που παραπέμπει στον Έλληνα σκηνοθέτη. Παράλληλα, την ίδια μέρα διοργανώθηκε εκδήλωση στη μνήμη του στο κτήριο της οδού Περαιώς του Μουσείου Μπενάκη.
Η προτομή του κοσμεί το Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ενώ το όνομα "Θεόδωρος Αγγελόπουλος" φέρει οδός της Θεσσαλονίκης, το 2ο Λύκειο Αθηνών - όπου είχε φοιτήσει ο ίδιος - καθώς και η αίθουσα θεάτρου του Δημοτικού Ωδείου Φλώρινας.
Ο Αγγελόπουλος δημιούργησε μοναδικές ταινίες, που επενδύθηκαν με υπέροχες μουσικές. Καθώς βλέπαμε τα υποψήφια εξώφυλλα των βινυλίων για τη συνοδεία του μουσικού αφιερώματος του καλλιτέχνη της ημέρας, ήρθε πάλι η σκέψη ότι τα εξώφυλλα είναι μικρά έργα τέχνης. Η ιδέα αυτή άλλωστε μας οδήγησε στο να θέλουμε να τα συμπεριλαμβάνουμε στο τραγούδι της ημέρας. Γιατί αν η μουσική αφορά μόνο τη μουσική, πως εξηγείται ότι στο άκουσμα των Rolling Stones για παράδειγμα, το μυαλό μας πάει κατευθείαν στη διάσημη κόκκινη «γλώσσα» – σύμβολο του ροκ συγκροτήματος. Φυσικά οι μελωδίες, οι στίχοι, οι φωνές, οι ενορχηστρώσεις είναι τα βασικά «συστατικά» της μουσικής, ωστόσο, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τον ρόλο των εξωφύλλων στην διαμόρφωση της αισθητικής ενός άλμπουμ και του κλίματος των τραγουδιών που περιέχει. Το σημερινό εξώφυλλο λοιπόν είναι από την μουσική της ταινίας «Το Ταξίδι στα Κύθηρα», μια ελληνική δραματική ταινία του 1984, σε σκηνοθεσία και παραγωγή Θεόδωρου Αγγελόπουλου με πρωταγωνιστή τον μοναδικό Μάνο Κατράκη. Κέρδισε 2 βραβεία στο Φεστιβάλ Καννών, το βραβείο σεναρίου και το βραβείο Fipresci, ενώ προτάθηκε και για Χρυσό Φοίνικα. Στο εξώφυλλο αποτυπώνεται πολύ πετυχημένα η μοναξιά που νιώθει ο πρωταγωνιστής στα 32 χρόνια εξορίας του λόγω πολιτικών φρονημάτων, αλλά και η μοναξιά δυστυχώς που νιώθει επιστρέφοντας μετά τόσα χρόνια στην πατρίδα του.
O Καρλ Ορφ (Carl Orff, 10 Ιουλίου1895 - 29 Μαρτίου1982) ήταν Γερμανός συνθέτης και μουσικοπαιδαγωγός του 20ού αιώνα. Από τα πλέον γνωστά έργα του είναι η καντάταCarmina Burana, γραμένη το 1937 για σολίστες, χορωδίες και μεγάλη ορχήστρα.
English
Deutsch
Ελληνικά