Καθώς τα σύννεφα του φθινοπώρου πληθαίνουν, εμείς αγναντεύουμε τον ήλιο της δημιουργίας, της γνώσης και της εμπειρίας, παρέα με τα αγαπημένα πρόσωπα των συμμαθητών και εκπαιδευτικών μας.
Ο Γεράσιμος Λαβράνος (Κέρκυρα, 30 Μαΐου 1935 – Αθήνα, 24 Μαρτίου 2015) ήταν Έλληνας συνθέτης. Από πολύ μικρός έδειξε το ταλέντο του στις τέχνες αφού σε ηλικία 11 χρόνων ήταν μέλος της τοπικής φυλαρμονικής εταιρείας της γενέτειράς του, «Νίκος Μάντζαρος». Ακολουθώντας τη συμβουλή του δασκάλου του Σπ. Μεταλληνού στράφηκε στη μουσική τζαζ, παρά τις κλασικές σπουδές του. Δημιούργησε δεκάδες συνθέσεις (ο πρώτος δίσκος του κυκλοφόρησε στα 1958) τις οποίες ερμήνευσαν κορυφαία ονόματα του ελληνικού τραγουδιού, ενώ πραγματοποίησε και πολλές περιοδείες στο εξωτερικό.
Η Anastacia (Anastacia Lyn Newkirk, Σικάγο, 17 Σεπτεμβρίου 1968) είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια και στιχουργός. Η Anastacia είναι γνωστή στην Ευρώπη, στη Λατινική Αμερική, Ασία, Νότια Αφρική και Αυστραλία, όμως δεν έχει ακόμα γνωρίσει σημαντική επιτυχία στις ΗΠΑ. Παρόλα αυτά η Anastacia έχει πουλήσει έως το 2015 πάνω από 30.000.000 δίσκους.
Η Anastacia είναι γνωστή κυρίως για τη σόουλ σοπράνο φωνή της και την δυνατότητα της φωνής της να "χτυπήσει" δυνατές νότες με εύρος που φτάνει τόνους σοπράνο. Το μικρό της ανάστημα (1,60 m) της έχει δώσει το παρατσούκλι "The Little Lady with The Big Voice" (Η μικρή κυρία με τη μεγάλη φωνή). Είναι επίσης γνωστή για τα χαρακτηριστικά γυαλιά της (τα οποία συχνά ήταν σε σκούρα χρώματα), τα οποία όμως σταμάτησε να χρησιμοποιεί από τον Αύγουστο του 2005 οπότε και διόρθωσε την όρασή της με χειρουργική επέμβαση.
Είναι η πέμπτη τραγουδίστρια με τα περισσότερα No.1 στο Ευρωπαικό billboard chart, με 6 no.1 singles και album.
Την ίδια μέρα, αρκετά χρόνια νωρίτερα, γεννιέται ο Σωτήρης Μουστάκας.
Ο Σωτήρης Μουστάκας (Κάτω Πλάτρες, Λεμεσός, 17 Σεπτεμβρίου 1940 - Αθήνα, 4 Ιουνίου 2007) ήταν Ελληνοκύπριος ηθοποιός, ένας από τους μεγαλύτερους κωμικούς ηθοποιούς της Ελλάδας, βραβευμένος για την προσφορά του στην ελληνική επιθεώρηση.
Δεν ήταν διάσημος για την φωνή του ως τραγουδιστής, γιαυτό και δεν τον βάλαμε σαν κύριο εκφραστή της ημέρας, χωρίς αυτό να μειώνει καθόλου την καλλιτεχνική του αξία.
Ο Μουστάκας γεννήθηκε στο χωριό Κάτω Πλάτρες της επαρχίας Λεμεσού και ήταν ο νεότερος από τα επτά αδέρφια του. Σε ηλικία 15 χρονών, συμμετείχε ενεργά στον Απελευθερωτικό Αγώνα της ΕΟΚΑ την περίοδο 1955 έως 1959, όπου μοίραζε φυλλάδια και έγραφε συνθήματα στους τοίχους. Συνελήφθη από τους Άγγλους και φυλακίστηκε για περίοδο εφτά μηνών. Μόλις αποφυλακίστηκε τελείωσε το σχολείο και το 1958 αναχώρησε για την Αθήνα για να σπουδάσει ηθοποιία, παρά τις αντιρρήσεις του πατέρα του.
Το 1954, πήγε σε μια θεατρική παράσταση του Νίκου Σταυρίδη στη Λεμεσό, ανακάλυψε την αγάπη του για το θέατρο. Μετά το τέλος της παράστασης, ο Μουστάκας πλησίασε τον Σταυρίδη και του είπε πως θέλει να γίνει κι αυτός ηθοποιός. Ο Σταυρίδης του είπε να έρθει στην Αθήνα να τον βρει. Όταν έφτασε στην Αθήνα, έπιασε δουλειά σ' ένα εστιατόριο ως σερβιτόρος, ενώ παράλληλα έδωσε εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, όπου πέρασε με την δεύτερη προσπάθεια. Τότε γνώρισε την ηθοποιό Μαρία Μπονέλου, την οποία νυμφεύθηκε το 1973 και με την οποία απέκτησε μια κόρη, την Αλεξία. Την ίδια περίοδο πέρασε και στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Ο Μουστάκας έπαιξε σε δεκάδες τηλεταινίες, κινηματογραφικές ταινίες και πολλές θεατρικές παραστάσεις. Το 1994, απέσπασε το βραβείο επιθεώρησης Τα Παναθήναια, για την ερμηνεία του στο Άμλετ. Το 1996, έλαβε το πρώτο βραβείο Παπαδούκα της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, για τον ρόλο του την επιθεώρηση Οι Δύο Δουλειές. Τέλος, το 2003 απέσπασε το βραβείο Ερμηνείας Ελληνικού Έργου Καρόλος Κουν, για την συνολική του συνεισφορά στην επιθεώρηση.
Τελευταία συμμετοχή του σε ταινία ήταν στο El Greco
ΥΓ. Το τραγούδι που είχε αρχικά επιλεγεί ήταν το:
Που να βρω μια να σου μοιάζει - Κ. Μαραβέγιας
Το σημερινό εξώφυλλο είναι από το όγδοο άλμπουμ της Anastacia “Best Days”, που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2023. Tο διαλέξαμε με το σκεπτικό ότι ο τίτλος του άλμπουμ , οι στίχοι του ομώνυμου τραγουδιού, καθώς και τα φωτεινά χρώματα που επιλέχθηκαν για το εξώφυλλο, ταιριάζουν πολύ στη θετική στάση ζωής της Anastacia. Παρά τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπισε, επιστρέφει πάντα δυνατή, λαμπερή και αισιόδοξη. Παρά τις προσωπικές τις δυσκολίες παραμένει ένας άνθρωπος που συγκινείται με τον πόνο του συνανθρώπου της και το δείχνει με το έντονο φιλανθρωπικό της έργο.
Το τραγούδι της “Best Days” συνδυάζει τα χαρακτηριστικά φωνητικά της Anastacia με μια αισιόδοξη μελωδία, με τους στίχους να περιγράφουν την αίσθηση να έχεις πάντα την ελπίδα μέσα σου να παραμείνεις δυνατός στις δύσκολες στιγμές. Καθώς το κομμάτι περνάει μέσα από τα ρεφρέν, φέρνει μαζί του έντονα στοχεία κιθάρας και έναν ολοένα και πιο «βραχώδη» ήχο, καθώς τραγουδάει για το ότι δεν υπάρχει τέλος στις καλύτερες μέρες της ζωής μας. «Είναι ένα τραγούδι για πάρτι και το νιώθω όταν το τραγουδάω», είπε η Anastacia στο Γερμανικό Πρακτορείο Τύπου. Τραγουδάμε λοιπόν με έντονο ρυθμό:
Ο Δημήτρης Μητροπάνος (Τρίκαλα, 2 Απριλίου1948 – Αθήνα, 17 Απριλίου2012) ήταν Έλληνας τραγουδιστής. Ερμήνευσε χαρακτηριστικά τραγούδια σημαντικών στιχουργών και συνθετών. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους και σημαντικότερους Έλληνες τραγουδιστές όλων των εποχών.
Η Ντόρις Μαίρη Ανν Κάππελχοφ (Doris Mary Ann Kappelhoff), γνωστή με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Ντόρις Ντέι (Doris Day, 3 Απριλίου1922) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια γερμανικής καταγωγής.
Ακόμη ένα Φεστιβάλ Παιδείας του Δήμου Κορδελιού – Ευόσμου έλαβε τέλος!!! Κάθε Φεστιβάλ αποτελεί μια νέα ευκαιρία να γνωριστούμε μεταξύ μας, να ασκηθούμε στην τέχνη, να απολαύσουμε Λογοτεχνία, Ποίηση, Φωτογραφία, να αντιπαρατεθούμε με επιχειρήματα…. Όλα αυτά συντέλεσαν 24 χρόνια τώρα, ώστε το Φεστιβάλ Παιδείας να εξελιχθεί σε μια κοιτίδα πολιτισμού στα Δυτικά.
Ένας από τους νέους στόχους που θέσαμε για την νέα σχολική χρονιά στην ομάδα μας είναι να μάθουμε να περπατάμε σε ξυλοπόδαρα. Μία τέχνη του Τσίρκου που προϋποθέτει ασκήσεις ισορροπίας και κυρίως να ξεπεράσουμε το φόβο μας. Ξεκινήσαμε πρώτα από ξυλοπόδαρα χαμηλού ύψους (30 εκατοστά) και μετά περάσαμε στα ψηλότερα που διαθέτουμε (65 εκατοστά). Παρά τις αντικειμενικές δυσκολίες – περιορισμένος εξοπλισμός και ανάγκη για μέτρα ασφάλειας - δοκίμασαν πάνω από 14 μέλη της ομάδας και κατάφεραν να περπατήσουν 10. Και δεν σταματάμε εδώ. Το σύνθημα μας είναι «Πάμε ψηλότερα - Go Higher».
Στις 10 Δεκεμβρίου του 1963, απονέμεται στο Γιώργο Σεφέρη το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.
Είναι ακριβώς 62 χρόνια (10 Δεκεμβρίου πάλι, του 1901 όμως) που απονέμονται τα πρώτα βραβεία Νόμπελ. Την ίδια ακριβώς ημέρα του 1906 ο Ο Αμερικανός πρόεδρος Θεόδωρος Ρούζβελτ κερδίζει το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης για τη διαμεσολάβησή του στο Ρωσοϊαπωνικό Πόλεμο και γίνεται ο πρώτος Αμερικανός που κερδίζει βραβείο Νόμπελ.
Ο Κερτ Σμιθ Curt Smith (γεννημένος στις 24 Ιουνίου 1961) είναι Βρετανο-αμερικανός τραγουδιστής, τραγουδοποιός, μουσικός και παραγωγός δίσκων, ο οποίος είναι περισσότερο γνωστός ως ο συν-επικεφαλής τραγουδιστής, μπασίστας και συνιδρυτικό μέλος του ποπ ροκ συγκροτήματος Tears for Fears μαζί με την παιδική του ηλικία. φίλος Roland Orzabal.
Ο Ντέιβιντ Γκίλμορ (David Jon Gilmour, Κέμπριτζ, 6 Μαρτίου 1946) είναι Βρετανός κιθαρίστας, τραγουδιστής και συνθέτης ο οποίος έγινε γνωστός ως μέλος του συγκροτήματος Pink Floyd, στους οποίους εντάχθηκε στα τέλη του 1967 ως αναπληρωματικός κιθαρίστας του Σιντ Μπάρετ. Λίγο αργότερα, όταν ο Μπάρετ εγκατέλειψε την μπάντα λόγω των προβλημάτων που είχε με το LSD, ο Γκίλμορ έγινε ο βασικός κιθαρίστας και βοηθός του Ρότζερ Γουότερς στα φωνητικά.
17 Απριλίου 1961, ο Μάνος Χατζιδάκις βραβεύεται με το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού για το τραγούδι Τα Παιδιά του Πειραιά, που ακουγόταν στην ταινία Ποτέ την Κυριακή του Ζυλ Ντασέν.
"Τα παιδιά του Πειραιά" γράφτηκαν από τον Μάνο Χατζιδάκι, με την βοήθεια του Γ. Ζαμπέτα. Στην αυθεντική ελληνική τους έκδοση οι στίχοι του τραγουδιού γράφτηκαν και αυτοί από τον Μάνο Χατζιδάκι μέσα σε ένα αυτοκίνητο που τον πήγαινε στο στούντιο να ηχογραφήσει τα τραγούδια για την ταινία και παρουσιάστηκαν για την ταινία Ποτέ την Κυριακή από την Μελίνα Μερκούρη.
Την Παρασκευή 11-9-2015, στις 10:00 π.μ. θα τελεστεί ο αγιασμός για το σχολικό έτος 2015-16. Ο Διευθυντής και o Σύλλογος των Διδασκόντων του 2ου Γυμνασίου Ευόσμου, εύχονταιστουςμαθητές μας και στουςγονείςτουςκαλήσχολικήχρονιά.
Ο Σεργκέι Σεργκέγιεβιτς Προκόφιεφ ( 23 Απριλίου 1891 - 5 Μαρτίου 1953) ήταν Ρώσος συνθέτης.
Ο Προκόφιεφ γεννήθηκε στην Σόντοφσκα (σήμερα Κράσνογιε, στην περιφέρεια Ντόνετσκ) της Ουκρανίας, τότε μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Έδειξε ασυνήθιστες μουσικές ικανότητες από την ηλικία των πέντε. Η πρώτη του σύνθεση για πιάνο που καταγράφηκε (από την μητέρα του) ήταν ένα «Ινδικό Γκαλόπ» σε Λύδιο τρόπο (Φα μείζονα με Σι φυσικό αντί για Σι ύφεση) καθώς ο νεαρός Προκόφιεφ «ήταν απρόθυμος να χτυπήσει τις μαύρες νότες». Σε ηλικία εφτά ετών άρχισε να μαθαίνει σκάκι. Όπως και η μουσική, το σκάκι παρέμεινε ένα από τα πάθη του για την υπόλοιπη ζωή του, ενώ γνωρίστηκε και με τους παγκόσμιους πρωταθλητές Καπαμπλάνκα και Μποτβίνικ. Σε ηλικία εννέα ετών συνέθετε την πρώτη του όπερα, Ο Γίγαντας, καθώς και μία εισαγωγή και διάφορα άλλα κομμάτια.
Οι γονείς του, βλέποντας το τεράστιο ταλέντο του, μετακόμισαν στην Αγία Πετρούπολη για να το γράψουν στο Ωδείο. Καθώς ήταν μερικά χρόνια νεότερος από τους περισσότερους συμμαθητές του, θεωρούνταν εκκεντρικός και αλαζόνας, ενώ συχνά εξέφραζε την δυσαρέσκειά του για το μεγαλύτερο μέρος της εκπαίδευσης, το οποίο έβρισκε βαρετό. Το 1914 ο Προκόφιεφ αποφοίτησε από το Ωδείο με τον μεγαλύτερο βαθμό στην τάξη του, παίρνοντας έτσι ως βραβείο ένα πιάνο με ουρά.
Ο Προκόφιεφ θεωρείται ως ο νεοτεριστής συνθέτης που δημιούργησε ένα βαθιά πρωτότυπο ύφος, πλάθοντας τα δικά του, προσωπικά εκφραστικά μέσα και μελωδίες εμπνευσμένες, βαθιές και κρυστάλλινες, που διακρίνονται από εκπληκτική προσωπικότητα.
Η έξοχη ικανότητά του για παρατήρηση τον ανέδειξε σε έναν από τους μεγαλύτερους δημιουργούς του μουσικού πορτρέτου, όπου συνδύαζε την εξωτερική περιγραφή με την ψυχολογική διείσδυση. Αυτό το χάρισμά του καθόρισε και τον πρωταρχικό ρόλο που έχει στο έργο του η σκηνική μουσική. Στόχος του συνθέτη ήταν ο ρεαλισμός στη σκηνή και η απελευθέρωση από τη στατικότητα και τις παραδοσιακές συμβάσεις της όπερας και του μπαλέτου.
Το σημερινό εξώφυλλο είναι από τον "Χορό των Ιπποτών", επίσης γνωστός ως "Montagues and Capulets", όπου είναι μια σύνθεση για μπαλέτο του Σεργκέι Προκοφιέφ "Ρωμαίος και Ιουλιέτα". Η επιλογή ήταν εύκολη καθώς είναι από τα καλύτερα έργα του συνθέτη και ο «Ρωμαίος και Ιουλιέττα», αποτελεί κορυφαίο έργο του παγκόσμιου ρεπερτορίου, μια και είναι η πιο διάσημη ερωτική ιστορία όλων των εποχών που έπλασε ο άγγλος δραματουργός, Ουίλλιαμ Σαίξπηρ!
Ο ρώσος συνθέτης εμπνευσμένος από το Σαιξπηρικό αριστούργημα δημιούργησε μια μοναδική σύνθεση για μπαλέτο με έντονα στοιχεία. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Προκόφιεφ επιθυμούσε τη δημιουργία μιας ιδιαίτερης ατμόσφαιρας και για να να το πετύχει αυτό η ορχήστρα που συνοδεύει το μπαλέτο χρησιμοποιεί σαξόφωνο.
Ξεχωρίσαμε αυτό το συγκεκριμένο εξώφυλλο για τα έντονα χρώματά του, που ταιριάζουν με την έντονη σχέση των πρωταγωνιστών, και την περίτεχνη απόδοση του δραματικού τέλους τους.
Παγκόσμια ημέρα αφιερωμένη στο χαμόγελο....
Χαμογελούμε γιατί αγαπάμε τη ζωή ακόμη κι όταν τα πράγματα είναι δύσκολα, γιατί αγαπάμε τον Άνθρωπο με τις αδυναμίες του, γιατί αγαπάμε τα λάθη μας που τελικά μας κάνουν πιο σοφούς, γιατί αγαπάμε...
Και δεν ξεχνάμε ότι:
Τα περισσότερα χαμόγελα ξεκινούν από ένα άλλο χαμόγελο.