Η Μέριλ Στριπ (Mary Louise "Meryl" Streep, γενν. 22 Ιουνίου1949) είναι Αμερικανίδαηθοποιός. Η Στριπ θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες ηθοποιούς της σύγχρονης εποχής
Το τραγούδι πήρε το όνομά του από το βομβαρδιστικό αεροσκάφος Enola Gay, το βομβαρδιστικό αεροπλάνο τύπου B-29 , το οποίο μετέφερε το Little Boy, την πρώτη ατομική βόμβα που χρησιμοποιήθηκε.
Την έριξε στην ιαπωνική πόλη Χιροσίμα στις 6 Αυγούστου 1945 κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, σκοτώνοντας πάνω από 100.000 των κατοίκων της.
Μερικά ιστορικά στοιχεία για την ονομασία του αεροπλάνου, που ίσως δεν είναι τόσο γνωστά. Το 1886 εκδόθηκε το βιβλίο με τίτλο «Enola; or, Her fatal mistake» (Η Ενόλα και το μοιραίο λάθος της).
Σαν σήμερα 27 Αυγούστου του1941 γεννήθηκε η Cezaria Evora ( 27 Aυγούστου 1941- 17 Δεκεμβρίου 2011). Ήταν διεθνώς αναγνωρισμένη τραγουδίστρια από το Πράσινο Ακρωτήριο. Είχε το προσωνύμιο «ξυπόλητη ντίβα» εξαιτίας της προτίμησής της στο να τραγουδά χωρίς να φορά τα παπούτσια της. Το είδος της μουσικής που υπηρετούσε ονομάζεται μόρνα.
O Τζον Γουίνστον Όνο Λένον, (9 Οκτωβρίου 1940 Δεκεμβρίου 1980), 'Τζον Λένον' εν συντομία, ήταν Άγγλος μουσικός και ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος των Beatles.
Μαζί με τον Μακάρτνεϋ, ο Λένον υπήρξε ηγετική φυσιογνωμία των Beatles, που στη διάρκεια της δεκαετίας 1960-1970 κατάφεραν να αναρριχηθούν στην κορυφή της δόξας και να χαρακτηριστούν από πολλούς ως το σημαντικότερο μουσικό συγκρότημα όλων των εποχών.
Ο Κώστας Καπνίσης (20 Νοεμβρίου 1920 - 4 Ιουλίου 2007) ήταν Έλληναςσυνθέτης.
Ο Κώστας Καπνίσης είχε γράψει τη μουσική περισσοτέρων από 110 κινηματογραφικών ταινιών, τραγουδιών, ντοκιμαντέρ, και μουσικών θεατρικών παραστάσεων (μιούζικαλ). Επίσης είχε κάνει πολλές ενορχηστρώσεις και διασκευές. Μέλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών, διετέλεσε και πρόεδρος του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου (περίοδο 1965-1967) και αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Μουσικών 1966-1967.
Ο Jay-Z (4 Δεκεμβρίου1969), του οποίου το πραγματικό όνομα είναι Shawn Corey Carter, είναι Αμερικανόςράπερ.
Ο Carter γεννήθηκε στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης και μεγάλωσε στις φτωχές συνοικίες του Marcy. Μαθήτευσε στα ίδια σχολεία με τους The Notorious B.I.G., AZ και Busta Rhymes (όλοι τους ράπερ).
Η Ελένη Καραΐνδρου (25 Νοεμβρίου1941) είναι Ελληνίδα συνθέτρια. Η Ελένη Καραΐνδρου γεννήθηκε στο Τείχιο Δωρίδος και στα επτά της χρόνια μετακόμισε με τους γονείς της στην Αθήνα. Ο πατέρας της ήταν μαθηματικός και άρχισε να διδάσκει σε σχολείο στους Αμπελόκηπους, ενώ η μητέρα της πέθανε μερικούς μήνες αργότερα (1948) κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου πολέμου. Την ίδια εποχή, η Ελένη Καραΐνδρου βρήκε ένα πιάνο στο σχολείο της πιάνο στο σχολείο της το οποίο στάθηκε αφορμή για να κάνει τα πρώτα της βήματα στη μουσική.
Η σφαγή των Καλαβρύτων αναφέρεται στην εξολόθρευση του ανδρικού πληθυσμού και την ολική καταστροφή της πόλης των Καλαβρύτων στην Ελλάδα, από στρατιώτες της γερμανικής 117ης Μεραρχίας Καταδρομών, κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου στις 13 Δεκεμβρίου του 1943. Η πράξη αυτή ήταν μαζικά αντίποινα στην εκτέλεση 77 Γερμανών αιχμαλώτων, οι οποίοι είχαν συλληφθεί από τους αντάρτες πριν από την έναρξη της «επιχείρησης Καλάβρυτα».
Ο Τζον Πωλ Τζόουνς (John Paul Jones, πραγματικό όνομα John Baldwin, 3 Ιανουαρίου 1946) είναι Άγγλος μπασίστας, κιμπορντίστας, συνθέτης και μουσικός παραγωγός, γνωστότερος ως ιδρυτικό μέλος του χαρντ ροκ συγκροτήματος Led Zeppelin.
Ο Πλάθιδο Ντομίνγκο (José Plácido Domingo Embil, 21 Ιανουαρίου 1941) είναι Ισπανός τενόροςκαι μαέστρος, γνωστός για την ευέλικτη και ισχυρή φωνή του, που διαθέτει έναν ηχηρό και δραματικό τόνο σε όλο το εύρος της. Ως το τέλος του 2013, έχει τραγουδήσει 144 διαφορετικούς ρόλους.
Ο Ρόμπερτ "Μπομπ" Νέστα Μάρλεϊ (Robert Nesta "Bob" Marley, 6 Φεβρουαρίου 1945 - 11 Μαΐου 1981) ήταν Τζαμαϊκανός τραγουδιστής, συνθέτης, κιθαρίστας και ακτιβιστής. Είναι ευρέως ο πιο γνωστός ρέγκε καλλιτέχνης.
Με τραγούδια όπως τα "I Shot the Sheriff", "No Woman, No Cry", "Three Little Birds", "Exodus", "Could You Be Loved", "Jamming", "Redemption Song" και "One Love", η μεταθανάτια συλλογή του Legend (1984) πούλησε τα περισσότερα αντίτυπα στην ιστορία της ρέγκε μουσικής —περισσότερα από 12 εκατομμύρια.
Ο Ορφέας Περίδης (Αθήνα, 20 Φεβρουαρίου1957) είναι Έλληνας τραγουδοποιός. Σπούδασε μουσική σε διάφορα ωδεία και πήρε πτυχίο Αρμονίας και κλασσικής κιθάρας. Πριν γίνει γνωστός στο ευρύ κοινό, τραγουδούσε και έπαιζε κιθάρα σε διάφορα λαϊκά μαγαζιά.
Ο Αττίκ (πραγματικό όνομα: Κλέων Τριανταφύλλου, 19 Μαρτίου 1885 - 29 Αυγούστου 1944) ήταν Έλληνας συνθέτης, στιχουργός και ερμηνευτής των τραγουδιών του. Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους εκφραστές του ελληνικού ελαφρού τραγουδιού στις αρχές του 20ού αιώνα.
Η Μαράια Κάρεϊ (Mariah Carey, γεν. 27 Μαρτίου 1970) είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια, στιχουργός, παραγωγός και ηθοποιός. Το 1990, έπειτα από την καθοδήγηση του Τόμυ Μοτόλα, της Columbia Records, κυκλοφόρησε το πρώτο ομώνυμο στούντιο άλμπουμ της, το οποίο έγινε πολύ-πλατινένιο.
Ο Παύλος Φύσσας (10 Απριλίου 1979–18 Σεπτεμβρίου 2013), γνωστός και ως Killah P ή Dogo Argentino, ήταν καλλιτέχνης της ραπ. Δολοφονήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου του 2013 Κερατσίνι.
Η Μπάρμπαρα Στρέιζαντ (Barbara Joan "Barbra" Streisand, 24 Απριλίου 1942) είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια, ηθοποιός, συγγραφέας, παραγωγός ταινιών και σκηνοθέτης. Έχει βραβευτεί με δύο βραβεία Όσκαρ (ένα Α' Γυναικείου Ρόλου κι ένα Καλύτερου Τραγουδιού), οχτώ Βραβεία Γκράμι, πέντε Βραβεία Έμμυ, ένα ειδικό Βραβείο Τόνυ, βραβείο του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου και βραβείο Peabody και είναι μίας από τους λίγους καλλιτέχνες που έχουν κερδίσει Όσκαρ, Έμμυ, Γκράμι και Βραβείο Τόνι.
Είναι μία από τις πιο επιτυχημένες καλλιτέχνες στη μοντέρνα ιστορία της καλλιτεχνικής βιομηχανίας με πωλήσεις πάνω από 71,5 εκατομμύρια δίσκους στις Ηνωμένες Πολιτείες και 140 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως. Είναι η μεγαλύτερη σε πωλήσεις γυναίκα καλλιτέχνης στι λίστα των Μεγαλύτερων σε Πωλήσεις Καλλιτεχνών της RIAA, η μόνη γυναίκα που βρίσκεται μέσα στο top 10 και η μόνη καλλιτέχνης εκτός της σκηνής του ροκ. Μαζί με τον Φρανκ Σινάτρα, τη Σερ και τη Σίρλεϊ Τζόουνς, μοιράζεται τη διάκριση να έχει βραβευτεί με Όσκαρ υποκριτικής και να έχει φτάσει στην κορυφή του U.S. Billboard Hot 100 chart.
Σύμφωνα με την RIAA, η Στράιζαντ κατέχει το ρεκόρ για τα περισσότερους δίσκους στο τοπ 10 από όλες τις γυναίκες καλλιτέχνες - σύνολο 32 από το 1963. Συνολικά έχει 51 χρυσούς δίσκους, 30 πλατινένιους και 13 πολυπλατινένιους στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Πέρα από την καριέρα της στο χώρο της μουσικής, η Στράιζαντ έχει διαγράψει λαμπρή πορεία στο χώρο του κινηματογράφου. Έκανε την πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση το 1968 στο μιούζικαλ Ένα Αστείο Κορίτσι (Funny Girl) σε σκηνοθεσία Γουίλιαμ Γουάιλερ, ενώ ήταν ήδη καταξιωμένη στο χώρο της μουσικής. Η ταινία της χάρισε Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου το οποίο μοιράστηκε με την Κάθριν Χέπμπορν επίσης νικήτρια εκείνη τη χρονιά για την ταινία Το Λιοντάρι του Χειμώνα (Lion in the Winter). Έπειτα ακολούθησε μια σειρά από επιτυχημένες ταινίες όπως: Άλο, Ντόλι! (Hello Dolly, 1969), Μια Τρελή Τρελή Καταδίωξη (What's up Doc?, 1972), Τα καλύτερά μας χρόνια (The Way We Were, 1973) (για το οποίο έλαβε την δεύτερή της υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου[) και Ένα Αστέρι Γεννιέται (A Star Is Born, 1976).
Το 1982 σκηνοθέτησε και έκανε την παραγωγή της ταινίας Yentl, ενώ το δεύτερό της σκηνοθετικό εγχείρημα, η ταινία του 1991 Ο Πρίγκηπας της Παλίρροιας (The Prince of Tides) της χάρισε μια υποψηφιότητα για την παραγωγή της ταινίας. Το 1996 σκηνοθέτησε τη ρομαντική κωμωδία Ο καθρέφτης Έχει δυο πρόσωπα (The Mirror Has Two Faces) στην οποία είχε επίσης τον πρωταγωνιστικό ρόλο που της χάρισε μια υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ερμηνείας σε μιούζικαλ ή κωμωδία. Πιο πρόσφατος αξιοσημείωτος κινηματογραφικός της ρόλος είναι εκείνος της Ροζ Φόκερ στην κωμωδία Πεθερικά της Συμφοράς (Meet the Fockers, 2004) (σίκουελ της ταινίας του 2000 Γαμπρός της Συμφοράς (Meet the Parents) ) και στο σίκουελ Γονείς της Συμφοράς (Little Fockers, 2010).
Για το σημερινό εξώφυλλο είχαμε πολλές επιλογές, καθώς η Μπάρμπαρα Στρέιζαντ έχει κυκλοφορήσει πολλούς δίσκους και έγιναν μάλιστα χρυσοί και πλατινένιοι. Διαλέξαμε το συγκεκριμένο εξώφυλλο από το 12ο άλμπουμ “Stoney End”, που κυκλοφόρησε το 1971, για την ταξιδιάρικη αύρα που εκπέμπει και γιατί αποτέλεσε μια συνειδητή αλλαγή κατεύθυνσης για την Στρέιζαντ σε έναν πιο αισιόδοξο σύγχρονο ποπ/ροκ ήχο με παραγωγό τον Ρίτσαρντ Πέρι. Επιλέγουμε λοιπόν συνειδητά στροφή προς αισιόδοξες κατευθύνσεις!
Το χρωστούσαμε από τις 5 Μαϊου και επειδή δεν πρέπει να ξεχνάμε τα χρέη μας,,,,
Η Αντέλ Λώρι Μπλου Άντκινς (Adele Laurie Blue Adkins, 5 Μαΐου1988), γνωστή με το καλλιτεχνικό της όνομα Adele, είναι Αγγλίδα τραγουδίστρια, στιχουργός και συνθέτης. Τα Μέσα Μαζικής Δικτύωσης την ονόμασαν "Βασίλισσα της Ποπ" και "Βασίλισσα της Σκηνής". Συμπεριλήφθηκε στη λίστα που εξέδωσε το περιοδικό Time για τα «Πρόσωπα με τη Μεγαλύτερη Επιρροή Παγκοσμίως» για το έτος 2012.
Άρχισε το τραγούδι στην ηλικία των τεσσάρων ετών και ισχυριζόταν ότι είχε εμμονή με το τραγούδι και τα φωνητικά. Μεγαλώνοντας, η Αντέλ περνούσε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου της τραγουδώντας παρά διαβάζοντας.
Το πρώτο της άλμπουμ με τίτλο 19 έγινε τέσσερις φορές πλατινένιο στη Βρετανία. Το δεύτερο της άλμπουμ 21, που κυκλοφόρησε το 2011, έγινε 14 φορές πλατινένιο στη Βρετανία και έσπασε το ρεκόρ παραμονής στην πρώτη θέση των αμερικάνικων τσαρτς, σε σχέση με τις υπόλοιπες κυκλοφορίες, την τελευταία εικοσαετία. Είναι η μοναδική καλλιτέχνης που κατέχει πωλήσεις πάνω από 3 εκατομμύρια μέσα σε ένα μόνο χρόνο, στη Βρετανία, ενώ έγινε η πρώτη εν ζωή καλλιτέχνης που έσπασε το ρεκόρ των Μπητλς, από το 1964, έχοντας ταυτόχρονα πρωτιά σε άλμπουμ (21) και τις δύο πρώτες θέσεις στα σινγκλ (Rolling in the Deep και Someone Like You). Το 21 έχει την μεγαλύτερη παραμονή στην ιστορία των βρετανικών charts από δίσκο γυναίκας καλλιτέχνη. Οι πωλήσεις του 21 μέχρι το τέλος του 2011, τό έκαναν το μεγαλύτερο σε πωλήσεις Άλμπουμ του 21ου αιώνα στη Βρετανία.
Με την κυκλοφορία του Set Fire To The Rain έγινε η πρώτη ερμηνεύτρια που κατάφερε να έχει τρεις συνεχόμενες πρωτιές στα Αμερικάνικα τσαρτς. Με μόλις τρεις δίσκους στο ενεργητικό της, η Αντέλ έχει κερδίσει δεκαπέντε συνολικά βραβεία Γκράμμυ (τα έξι το 2012, φτάνοντας το ρεκόρ της Μπιγιονσέ και κερδίζοντας όλα τα βραβεία σε όλες τις κατηγορίες που ήταν υποψήφια μέσα σε ένα βράδυ).
Τα τραγούδια της είναι γραμμένα από την ίδια και, όπως, έχει δηλώσει, συνήθως, προέρχονται από ερωτικές απογοητεύσεις. Το τραγούδι Someone Like You, γραμμένο για μια χαμένη της αγάπη, βρέθηκε στην κορυφή των τσαρτς σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες (συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας) και κέρδισε Γκράμμυ καλύτερης σόλο ερμηνείας. Η μεγαλύτερη της επιτυχία επί αμερικάνικου εδάφους θεωρείται το Rolling In The Deep, το οποίο ήταν το καλύτερο σε πωλήσεις σινγκλ στις Ηνωμένες Πολιτείες για το 2011, παραμένοντας στη κορυφή του Billboard για επτά εβδομάδες.;
Τον Οκτώβριο του 2012, η Αντέλ επιβεβαίωσε ότι έγραψε, συνέθεσε και ηχογράγησε το τραγούδι Skyfall , για την εικοστή τρίτη ταινία του Τζέιμς Μποντ. Στην ηχογράφηση του τραγουδιού " Skyfall " δήλωσε ότι : «Ήταν μία από τις πιο περήφανες στιγμές της ζωής μου». Στις 14 Οκτωβρίου, το «Skyfall» ανέβηκε στο νούμερο 2 στα Singles UK Chart με πωλήσεις που ανέβηκαν στα 92.000 αντίτυπα φέρνοντας τις συνολικές πωλήσεις του σε 176.000.
Το "Skyfall" έχει πουλήσει πάνω από δύο εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο και κέρδισε το βραβείο Χρυσή Σφαίρα για το Καλύτερο Πρωτότυπο Τραγούδι και το Όσκαρ για το Καλύτερο Πρωτότυπο Τραγούδι . Τον Δεκέμβριο του 2012, η Αντέλ πήρε το βραβείο από το περιοδικό Billboard για τον Καλλιτέχνη της Χρονιάς και το 21 ονομάστηκε το άλμπουμ της χρονιάς.
Τον καλοκαίρι του 2015 η δισκογραφική εταιρεία με την οποία η Αντέλ συνεργάζεται τα τελευταία χρόνια, XL Recordings, άφησε υπόνοιες ότι η Αντέλ θα κυκλοφορούσε το νέο της άλμπουμ 25 αργότερα το ίδιο έτος. Τον Οκτώβριο του 2015, ένα τηλεοπτικό σποτ 30 δευτερολέπτον αναμεταδόθηκε στην Αγγλική τηλεόραση αναφορικά με το επερχόμενο άλμπουμ, ενώ λίγες μέρες αργότερα η Αντέλ ανακοίνωσε η ίδια την κυκλοφορία ενός νέου άλμπουμ που τιτλοφορήθηκε 25.
Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 20 Νοεμβρίου, ενώ το πρώτο single Hello στις 23 Οκτωβρίου. Μέχρι το τέλος του ίδιου χρόνου, το single του Hello είχε πουλήσει πάνω από 12.3 εκατομμύρια τεμάχια παγκοσμίως και ήταν το 7ο πιο ευπώλητο της χρονιάς.
Το σημερινό εξώφυλλο από το soundtrack της ταινίας “Skyfall”, που περιέχει το ομώνυμο τραγούδι της Adele, είναι άκρως εντυπωσιακό και είναι από τα εξώφυλλα που θεωρούμε ότι αποτελούν έργα τέχνης. Πόσο όμορφα και ταιριαστά πλαισιώνει τη μουσική όλης της ταινίας και το υπέροχο τραγούδι της Adele, το οποίο περιέχει κλασσικά στοιχεία της μουσικής των ταινιών του Τζέημς Μποντ, δοσμένα με ένα νέο, δροσερό αέρα που δίνει η μοναδική χροιά της φωνής της Adele. Κάποιες φορές τα λόγια είναι περιττά. Η εικόνα «μιλάει» από μόνη της!
Ο Μπομπ Ντίλαν (Bob Dylan, 24 Μαΐου 1941), γεννημένος Ρόμπερτ Άλλεν Ζίμμερμαν (Robert Allen Zimmerman), είναι Αμερικανός μουσικός. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους τραγουδοποιούς. Στις 13 Οκτωβρίου 2016, η Σουηδική Ακαδημία του απένειμε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.
Ο Ρόμπερτ Άλλεν Ζίμμερμαν γεννήθηκε στο Ντουλούθ (Duluth) της Μινεσότα. Ως μαθητής γυμνασίου άρχισε να παίζει φυσαρμόνικα, πιάνο και κιθάρα, ενώ συμμετείχε για πρώτη φορά σε συγκρότημα, τους Golden Chords ερμηνεύοντας τραγούδια των Τσακ Μπέρι (Chuck Berry) και Λιτλ Ρίτσαρντ (Little Richard), με έμφαση στη ροκ εν ρολ, κάντρι, φολκ και μπλουζ μουσική.
Από το 1962 που άρχισε να ηχογραφεί τους πρώτους δίσκους του, η φυσιογνωμία του, ο τρόπος ερμηνείας, οι στίχοι, η μουσική του αλλά και οι ριζοσπαστικές απόψεις του έστρεψαν τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του. Απέκτησε ένα ένθερμο κοινό από, δίνοντας πολλές συναυλίες ενώ στίχοι του γίνονταν συνθήματα για τους νέους.
Ο Ντίλαν είναι η νέα φωνή της Αμερικής, είναι η διαμαρτυρία, η άρνηση, η αμφισβήτηση, η επανάσταση. Αυτός όμως αρνείται τον ρόλο της φωνής του κινήματος. Εγκαταλείπει τα τραγούδια διαμαρτυρίας και επηρεασμένος από τους μεγάλους συμβολιστές ποιητές (Μπωντλαίρ, Ρεμπώ και κυρίως τον Τ. Σ. Έλιοτ) δημιουργεί πολύπλοκα ροκ ποιήματα.
Το 1965 αποτελεί έτος ορόσημο. Η ροκ μουσική αμφισβητεί διαρκώς το κατεστημένο, κοινωνικό και πολιτικό. Μια μουσική μόνιμης και διαρκούς αμφισβήτησης. Το καλοκαίρι του 1965 ένα δικό του τραγούδι, το Mr. Tambourine Man γίνεται μεγάλη επιτυχία παιγμένο από τους Byrds.
Έχει ήδη κυκλοφορήσει τρεις μεγάλους δίσκους, που καθορίζουν την ιστορία της ροκ, όπως τον θρυλικό Highway 61 Revisited,με ιστορικά κομμάτια όπως τα Like A Rolling Stone, Ballad For A Thin Man, Desolation Row, τον Bringing it all back home, δίσκος που σηματοδότησε τη στροφή του στο ηλεκτρικό μπλουζ, τον Blonde on Blonde, ένα καταπληκτικό διπλό άλμπουμ, με πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία. Οι πιστοί φολκ οπαδοί που τον αποδοκιμάζουν στο Newport Festival (1965) όταν ανεβαίνει στη σκηνή με δερμάτινη ζακέτα και ψηλοτάκουνες μπότες και τολμά να παίξει ηλεκτρική κιθάρα Fender Stratocaster θα δώσουν τη θέση τους σε χιλιάδες νέους θαυμαστές. O 25χρονος Ντίλαν έχει πάνω από 10.000.000 πωλήσεις δίσκων. Γίνεται σημαία, ροκ λάβαρο.
Έχοντας ένα σοβαρό ατύχημα με την μοτοσυκλετα του, αποσύρεται για μερικά χρόνια από την ενεργό σκηνή και με την βοήθεια λίγων καλών συνεργατών και βαθιά επηρεασμένος από την θρησκεία, πειραματίζεται με την μουσική φολκ.
Είμαστε στο τέλος της δεκαετίας του 1960, μια εποχή ασυμβίβαστη, άγρια και ελεύθερη. Η γενιά του πειραματίζεται σωματικά και εγκεφαλικά με ψυχεδελικές ουσίες. Η μουσική ακολουθεί τους ίδιους δρόμους (ψυχεδέλεια, flower power). Ο Ντίλαν, αντίθετα, αποφασίζει να κάνει το αγροτικό του, γυρίζει στις υπαίθριες ρίζες για να κρατηθεί. Ταυτόχρονα απέχει από συναυλίες και κυκλοφορεί δίσκους με διασκευές και επανεκτελέσεις δικών του τραγουδιών,
Το 1974 είναι η χρονιά της μεγάλης επιστροφής. Πραγματοποιεί σειρά θριαμβευτικών συναυλιών με τους Band, από τις οποίες θα κυκλοφορήσει ένας διπλός live δίσκος, Before the flood.
Το 1975 είναι μια μεγάλη και παραγωγική χρονιά για τον Μπομπ Ντίλαν και μια δύσκολη περίοδος για τον γάμο του. Στις αρχές τις χρονιάς κυκλοφορεί το αριστουργηματικό Blood on the Tracks, εμπνευσμένο από την έγγαμη συμβίωση και τις δυσκολίες της. Η χρονιά κλείνει με το Desire, το οποίο περιέχει το Sara, ένα τραγούδι ύμνο στη γυναίκα του. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ότι με αυτό το τραγούδι έφερε ξανά έστω και προσωρινά κοντά του τη Σάρα. Τον Nοέμβριο του 1976 ο Ντίλαν χόρεψε μαζί με τους Νηλ Γιανγκ, Βαν Μόρισον, Έρικ Κλάπτον, Τζόνι Μίτσελ, Dr. John και Ρόνι Χώκινς στο "τελευταίο βαλς" των Band. Η μεγαλειώδης συναυλία ηχογραφήθηκε, κυκλοφόρησε σε δίσκο (The Last Waltz) και κινηματογραφήθηκε από τον Μάρτιν Σκορσέζε.
Το 1977 εκδίδεται το διαζύγιο με τη γυναίκα του. Ο Ντίλαν αναζητά διέξοδο, στην αρχή σε εφήμερες σχέσεις και κατόπιν στον Χριστιανισμό.
Το 1979 το Slow Train Coming ανοίγει μια τριλογία δίσκων, με τους οποίους ο Ντίλαν ψάχνει να βρει εκείνον που βάπτισε όλα τα ζωντανά πλάσματα, ψάχνει την αρχή, το αργοκίνητο τρένο της δημιουργίας. Γίνεται ένας αναγεννημένος Χριστιανός (New-born Christian) τη δεκαετία του '80, αυτή την δύσκολη δεκαετία για όλους τους μύθους της πρώτης rock γενιάς. Τον απορροφούν οι πολλαπλές θρησκευτικές και πολιτικές αναζητήσεις. Όμως συνεχίζει να βγάζει δίσκους, να κάνει περιοδείες, να υπάρχει, να ψάχνεται, και το 1989 κυκλοφορεί έναν εμπνευσμένο δίσκο, σε παραγωγή Daniel Lanoix, το Oh Mercy.
Το 1992 γιορτάζει τα 30 χρόνια επί σκηνής με καλεσμένους όλους τους παλιούς του φίλους. Κάνει παγκόσμια περιοδεία, έρχεται μάλιστα και στην Ελλάδα στις 14 Ιουνίου του 1993. Όλα αυτά τα χρόνια δεκάδες καλλιτέχνες διαφόρων μουσικών ειδών διασκευάζουν τα τραγούδια του. Όμως, η πηγή της έμπνευσης του Ντίλαν δεν στέρεψε. Συνεχίζει να βγάζει μεγάλους δίσκους και να θυμίζει ότι υπάρχει ως ενεργός δημιουργός.
Σχεδόν 60χρονος, κυκλοφορεί το 1997 το Time Out of Mind, γραμμένο πριν και μετά από μια μεγάλη περιπέτεια υγείας με την καρδιά του. Ένας δίσκος κλάσης, ένας δίσκος που φέρει την υπογραφή του ίδιου του Ντίλαν (Love Sick, Dirt Road Blues, Tryin' to get to heaven, Cold Irons Bound, Can't Wait) αλλά παράλληλα ένας σύγχρονος δίσκος που πετυχαίνει και εμπορικά. Το Time Out of mind σαρώνει τα βραβεία Grammy, ανοίγοντας μια περίοδο απόδοσης τιμών.
Τα επόμενα χρόνια βραβεύεται από τον βασιλιά της Σουηδίας, προτείνεται για το Νόμπελ Λογοτεχνίας και παίρνει το Βραβείο Όσκαρ για το τραγούδι Things have changed. Ο δίσκος του, Love and Theft, κυκλοφόρησε στις 11 Σεπτεμβρίου του 2001, την ίδια ημέρα των τρομοκρατικών επιθέσεων της Αλ Κάιντα στους Δίδυμους Πύργους της Νέας Υόρκης και στο αμερικανικό Πεντάγωνο.
Ο Ντίλαν επιβεβαιώνει ότι διανύει μια ακόμη εφηβεία, συμμετέχοντας σε ταινίες, διαφημιστικά, κυκλοφορώντας νέους αξιόλογους δίσκους, όπως τον Modern Times (2006), τον Together Through Life (2009) και τον Christmas In The Heart, την ίδια χρονιά. Και φυσικά περιοδεύει ανά τον κόσμο σε μια "Never Ending Tour", η οποία ξεκίνησε από το 1988 και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Σημαντικό του επίσης δημιούργημα είναι ο πρώτος τόμος της αυτοβιογραφίας του με τίτλο Chronicles.
O Μπομπ Ντίλαν, πολύ μεγάλος μουσικός, στιχουργός και ποιητής επηρέασε όσο λίγοι την σύγχρονη μουσική αλλά και τη σκέψη όσων μεγάλωσαν ή προβληματίστηκαν με τα τραγούδια του. Δεκάδες επίσημοι και ανεπίσημοι δίσκοι, βιογραφίες, διασκευές, ακυκλοφόρητες μαγνητοταινίες και τραγούδια μαρτυρούν το μέγεθος της επιρροής αυτής.
«Όπου και αν είμαι, είμαι ένας τροβαδούρος του ’60, ένα κατάλοιπο του folk-rock, ένας εργάτης των λέξεων από περασμένους καιρούς, ο μυθικός μονάρχης ενός τόπου που δεν ξέρει κανείς. Βρίσκομαι στο απύθμενο πηγάδι της πολιτιστικής λησμονιάς», λέει ο ίδιος και αφήνει τον κόσμο να τον φαντάζεται όπως θέλει: «Δεν ξέρω τι ονειρευόταν ο υπόλοιπος κόσμος, εγώ πάντως ονειρευόμουνα μια ζωή εννιά με πέντε, ένα σπίτι σε μια γειτονιά με δέντρα, με έναν άσπρο ξύλινο φράκτη και ροζ τριαντάφυλλα στην πίσω αυλή. Κάτι τέτοιο θα ήταν ωραίο. Αυτό ήταν το βαθύτερο μου όνειρο. Ύστερα από λίγο μαθαίνεις ότι η ιδιωτική ζωή είναι κάτι που μπορείς να το πουλήσεις, αλλά δεν μπορείς να το ξαναγοράσεις».
Το σημερινό εξώφυλλο είναι από τον δίσκο “Rough and Rowdy Ways” του Μπόμπ Ντίλαν που κυκλοφόρησε στις 19 Ιουνίου 2020. Στις μέρες της καραντίνας που υπήρχε διάχυτος φόβος, τρομολαγνεία, έντονες κοινωνικές αντιδράσεις για την καραντίνα της πανδημίας, ο Ντίλαν έσκυψε μέσα του και αναδύθηκαν με έντονα ποιητικό τρόπο γεγονότα από το παρελθόν που δημιούργησαν παραπλήσια συναισθήματα στην κοινωνία και στο ίδιο. Η εικονογράφηση έχει ένα άρωμα άλλης εποχής και ταιριάζει τόσο με τα ποιητικά χαρακτηριστικά που διαθέτει ο Ντίλαν, όσο και με την ενασχόλησή του με θέματα από το παρελθόν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα του περιεχομένου του δίσκου, το τραγούδι “Murder Most Foul” όπου είναι ένα κομμάτι 17 λεπτών στο οποίο μιλάει για διάφορα σημαντικά γεγονότα και πρόσωπα της δεκαετίας του ’60 και του ’70 με το δικό του χαρακτηριστικό ύφος, όπως τη δολοφονία του John F. Kennedy, τους Beatles, το Woodstock, τη Stevie Nicks. Πρόκειται για ένα ποιητικό ημερολόγιο του νομπελίστα Μπομπ Ντίλαν που αξίζει να έχετε στη συλλογή σας!
Άσχετο που είχε γενέθλια την προηγούμενη ημέρα, θα κάνουμε σήμερα αφιέρωμα στον συνθέτη Ρίτσαρντ Σέρμαν. ου έχει συνθέσει μαζί με τον αδελφό τουίσως το πιο παιγμένο τραγούδι στον κόσμο. Σίγουρα όμως έχετε ακούσει και άλλες συνθέσεις του, αφού έχει γράψει μουσικλη για πολύ δημοφιλή παιδικά κινηματογραφικά έργα.
English
Deutsch
Ελληνικά