Δημιουργική γραφή και Halloween στο Γ4

Το Halloween είναι μια γιορτή του αγγλοσαξωνικού κόσμου στις 31 Οκτωβρίου, την παραμονή της ημέρας των Αγίοων Πάντων, όπου τιμώνται οι Άγιοι, αλλά και οι νεκροί πρόγονοι των ανθρώπων. Οι συνήθειες που συνοδεύουν τη γιορτή δεν έχουν καμιά σχέση με την Ορθόδοξη Εκκλησία, αλλά επειδή στα Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας ασχοληθήκαμε με το Δημοτικό τραγούδι " το γιοφύρι της Άρτας", όπoυ χτίζεται στα θεμέλια του γεφυριού η γυναίκα του Πρωτομάστορα, αυτό προκάλεσε αφόρμηση για να γράψουν τα παιδιά σχετικές ιστορίες. 

Η καλύτερη είναι "Το δωμάτιο στον επάνω όροφο" της Κατερίνα Λιόντου.

Απολαύστε την

Κάθε βράδυ, στις δώδεκα ακριβώς, η Ελένη
άκουγε βήματα στον επάνω όροφο του σπιτιού της.
‘Ηξερε όμως, πως εκεί δεν έμενε κανείς. Το δωμάτιο
ήταν κλειδωμένο από τότε που είχε φύγει από τη ζωή η
γιαγιά της.
Μια νύχτα, τα βήματα σταμάτησαν ακριβώς έξω
από την πόρτα της. Η Ελένη έμεινε ακίνητη, κρατώντας
την αναπνοή της. Ύστερα, ακούστηκε ένα απαλό
χτύπημα. «Ελένη…» ψιθύριζε επανειλημμένα μια
γυναικεία φωνή. Η φωνή έμοιαζε πολύ με της γιαγιάς
της.
Με χέρια που έτρεμαν από τον φόβο, ανέβηκε την
σκάλα και στάθηκε μπροστά στην κλειδωμένη πόρτα.
Από μέσα ακούγονταν σιγανά κλάματα. Η Ελένη βρήκε
το παλιό κλειδί και ξεκλείδωσε αργά-αργά. Το δωμάτιο
ήταν άδειο. Μονάχα ένας καθρέπτης στεκόταν στον
απέναντι τοίχο. Καθώς πλησίαζε, έβλεπε το είδωλο της
να χαμογελά, μα εκείνη δεν χαμογελούσε. Τότε, το
είδωλο σήκωσε αργά το χέρι του και έδειξε πίσω της.
Η Ελένη γύρισε απότομα, μα δεν υπήρχε κανείς. Όταν
γύρισε να ξανακοιτάξει τον καθρέπτη, το είδωλο της
είχε εξαφανιστεί. Στην θέση του όμως, στεκόταν η
γιαγιά της. «Άργησες», ψιθύρισε.
Από εκείνη τη νύχτα, κανείς δεν ξαναείδε ποτέ την
Ελένη. Κάθε βράδυ όμως, στις δώδεκα ακριβώς,
ακούγονταν βήματα στον επάνω όροφο…